ԳԼՕ
աղջիկները ուսանում եմ ԱՄՆ-ում
Հարց՝ Արդեն երկու ամիս
է Միացյալ Նահանգներում եք: Պատմեք ձեր առաջին տպավորությունների մասին: Ինչպե՞ս եք
հարմարվել նոր երկրում:
Աննա. Մինչ ԱՄՆ ժամանելը մասնակցեցի
ՖԼԵՔՍ-ի լեզվական նախապատրաստական փուլին Մոլդովայում: Տարբեր երկրներից քսան աշակերտներ
էին մասնակցում այս ճամբարին: ԱՄՆ ժամանելուց հետո առաջին շաբաթը շատ անսովոր էր, բայց
միևնույն ժամանակ շատ հետաքրքիր: Ինձ հյուրընկալող ընտանիքի հետ մասնակցեցի ընտանեկան
ճամբարի, հանդիպեցի նոր մարդկանց: Առաջին ընկերներիս հետ այնտեղ ծանոթացա: Այնուհետև
եկանք Մալթա քաղաք, որտեղ և բնակվում ենք: Արդեն երկու ամսից ավելի է այստեղ եմ: Ինքս
զգում եմ, որ շատ եմ փոխվել: Հարմարվել եմ իրենց մտածելակերպին, որը շատ է տարբերվում
հայկական մտածելակերպից: Այստեղ մարդիկ ազատ են, իրենց վարվեցողության կանոնները շատ
տարբեր են: Դպրոցում դասերի ժամանակ կարող են քայլել, խոսել և ուտել: Բարևում են անծանոթներին
և անմիջապես ընկերանում: Այստեղ շատ հեշտ է մարդկանց հետ շփվել և նոր ընկերներ ձեռք
բերել: Մարդիկ սիրով ինձ օգնում են: Իրենց հետաքրքիր է, թե մենք ինչպես ենք ապրում
Հայաստանում: Ոմանք կարծում են, թե մենք չգիտենք համակարգիչն ինչ է: Դասընկերներիցս
մեկը հարցրեց. ՚ Դուք գրասեղաններ ունե՞ք դպրոցում: Իսկ ավտոմեքենաներ վարում ե՞ք՚:
Աշխեն. Հայաստանից մեկնել եմ
հուլիսին: Աննայի հետ միասին ես էլ մասնակցեցի Մոլդովայի լեզվական նախապարտաստական
ճամբարին: Օրերը շատ հագեցած ու հետաքրքիր
էին անցնում: Մոլդովայում արդեն իսկ ամեն ինչ անգլերեն լեզվով էր կազմակերպված: ԱՄՆ ժամանելուց հետո կարծես թե ուրիշ մոլորակում
լինեի: Մի կողմից մշակույթի տարբերությունը,
որն ամենադժվարն էի, մյուս կողմից՝ լեզվական խնդիրները: Չնայած Մոլդովայում անցած նախապատրաստական
փուլին, մեծ դժվարությամբ էի հասկանում խոսակցական լեզուն: Երկու ամիս անց, կարող եմ
ասել, որ հիմա ամեն ինչ հունի մեջ է մտնում:
Ժամանակի ընթացքում զգում եմ, որ սկսում եմ նմանվել այս երկրի բնակիչներին: Եթե
անկեղծ լինեմ, ինձ դուր է գալիս ամերիկացիների ապրելակերպը: Նոր կյանքին հարմարվելու
համար պարզապես ուժեղ կամք էր հարկավոր, որի շնորհիվ հիմա խնդիրներիս մեծ մասը լուծված
եմ համարում:
Սյուզետա. Ավելի քան մեկ ամիս է
ԱՄՆ-ում եմ: Մեկ ամիս, որ շատ բաներ է փոխել
իմ մեջ: Դարձել եմ ավելի պարտաճանաչ, պատասխանատու և ինքնավստահ: Այս ամսվա ընթացքում
հասցրել եմ այնպիսի օրեր, որ ամբողջ կյանքում կհիշեմ: Բազմաթիվ նոր մարդկանց եմ հանդիպել,
եղել եմ հրաշալի վայրերում, նոր ընկերներ ու նոր գիտելիքներ եմ ձեռք բերել: Ճիշտ է,
երբեմն դժվարությունների եմ հանդիպել, խնդիրներ ունեցել, բայց դա բնական է: Առանց դրանց
կյանքը ուղղակի անհետաքրքիր ու անիմաստ կլիներ: Յուրաքանչյուր դժվարություն օգնում
է ինձ ավելի հասուն դառնալ:
Անի. Առաջին օրը, երբ ժամանեցի
և հանդիպեցի ընտանիքիս, դեռ չէի հասկանում, թե ինչ է կատարվում: Նոր եմ սկսում հասկանալ,
որ նոր միջավայրում եմ գտնվում: Շատ զարմանալի է որ հարմարվելու հետ կապված խնդիրներ
չունեցա: Ամեն ինչ անցավ հարթ և խաղաղ:
Աշխեն. Առաջին ամսվա վերջին
հետադարձ հայացք գցելով անցած երեսուն օրերի վրա, զգացի, թե ինչքան բան եմ հասցրել
վայելել և ուրախ էր, որ դեռ տասնապատիկ անգամ ավելի ժամանակ ունեմ ԱՄՆ-ում: Օգոստոսին
ընտանիքիս հետ գնացել էինք Ֆլորիդա նահանգ հանգստանալու: Ութ տարբեր նահանգներ անցանք ճանապարհին: Ամենատպավորիչը
Ատլանտյան օվկիանոսի ափն էր, որ սքանչելի էր: Ամեն կիրակի ինձ հյուրընկալող ընտանիքի
հետ եկեղեցի ենք գնում: Հայկական ավանդական փախլավա պատրաստեցի ընտանիքիս համար: Բոլորը
համտեսեցին: Մեր շունը թխվածքի բույրին չդիմանալով, մինչ մեր հաջորդ կտորը վայելելը
հասցրել էր ամբողջ թխվածքը խժռել:
Հարց՝ Ինչպե՞ս է անցնում
ձեր առօրյան:
Աննա. Իմ առօրյան այստեղ շատ
զբաղված է անցնում, ինչպես և Հայաստանում էր: Առավոտյան դպրոց եմ գնում, այնուհետև
վոլեյբոլի պարապմունքի: Հետո վերադառնում եմ տուն, տնային առաջադրանքներ կատարում:
Գուցե միօրինակ հնչի, սակայն ամեն օրն ինչ որ նոր բան է կատարվում, ինչ որ փոփոխություն
կամ նորություն: Ամեն կիրակի օր ընտանիքիս հետ գնում ենք կինոթատրոն: Ամենահետաքրքիր
օրերը ընտանեկան ճամբարում անցան, նաև վոլեյբոլի թիմով քաղաքից դուրս մրցությունների
մասնակցելն էր հետաքրքիր:
Անի. Իմ առօրյան սկսվում
է ժամը 5-ին և շատ դժվար է այդքան վաղ արթնանալ: Օրվա մեծ մասը անց եմ կացնում դպրոցում:
Դպրոցում լողի դասերի եմ հաճախում: Ամեն շաբաթ և կիրակի օրերին ընտանիքի հետ ինչ որ
հետաքրքիր տեղ ենք գնում:
Սյուզետա. Ես էլ չափազանց հագեցած
առօրյայով եմ ապրում: Գրեթե ազատ ժամանակ չունեմ, բայց յուրաքանչյուր վայրկյանն անցնում
է ուրախ ու հետաքրքիր:
Աշխեն. Իսկապես այստեղ առօրյան
շատ հետաքրքիր է անցնում: Իմ դպրոցը շատ մեծ է:
Հատկապես քիմիա առարկան եմ սիրում:
Ֆուտբոլի պարապմունքի եմ գնում: Այնտեղ շատ ընկերներ ունեմ: Մտադիր եմ նաև բասկետբոլի
դասերի մասնակցել:
Հարց՝ Ինչո՞վ է տարբերվում
դպրոցական կյանքը ԱՄՆ-ում հայկական դպրոցական առօրյայից:
Աշխեն.
Ինչ վերաբերում է
դպրոցին, ամեն ինչ կարելի է ասել տարբերվում է: Այստեղ ուսուցիչների աշխատանքը շատ
բարձր մակարդակի վրա է: Աովորելու համար բոլոր նախապայմաններն ունեն: Սակայն չէի
ասի, թե դպրոցներն ԱՄՆ-ում ավելի լավ են: Ինձ դուր չի գալիս աշակերտների
վերաբերմունքը ուսուցմանը: Այստեղ աշակերտները ազատ են հագուստի ընտրության
հարցում: Դասերի ժամանակ աշակերտները կարող են ուտել, երաժշտություն լսել, հաղորդագրություններ
ուղարկել: Շատերը տարված են միայն ինտերնետով: Իմ կարծիքով, մեծ մասին չի
հետաքրքրում իրենց պատմությունը, գիտելիքի ձեռք բերումը: Հայաստանում մենք
սովորում ենք, լսում ենք, փորձում ենք ընկալել և օգնել միմյանց, բայց այստեղ նման
բան չկա: Սկզբում դպրոցում դասերի հետ կապված խնդիրներ ունեցա, բայց
կարողացա կարճ ժամանակում զարմացնել ուսուցիչներին բարձր առաջադիմությամբ:
Աննա. Իրոք դպրոցները նույնպես
շատ են տարբերվում: Այստեղ կարող ես ընտրել այն առարկաները, որոնք ուզում ես սովորել:
Տնային առաջադրանքները սովորաբար քիչ են լինում: Այստեղ ոչ թե ուսուցիչներն են դասասենյակները
փոխում տարբեր դասերի ժամերին, այլ աշակերտները:
Անի. Դպրոցական կյանքը լիովին
ուրիշ է: Ամենամեծ տարբերությունը կայանում է նրանում, որ յուրաքանչյուր աշակերտ ունի
իր փոքրիկ պահարանը (կատակելով ժպտում է Անին) և ձմռանը մեզ նման իրենց վերարկուները
քարշ չեն տալիս: Հետո առարկաները ընտրելու հնարավորություն են տալիս:
Սյուզետա. ԱՄՆ-ում դպրոցական կյանը
բավականին տարբեր է Հայաստանի դպրոցական կյանքից: Համաձայն եմ աղջիկների հետ, որ կարևոր տարբերություններից
մեկն այն է, որ կարող ես ընտրել առարկաները, դրանց դժվարության մակարդակները և այլն:
Իմ կարծիքով այստեղ ավելի հեշտ է սովորել, քան Հայաստանում, բայց ինձ դուր է գալիս
Հայաստանի կրթական համակարգը, որովհետև այն աշակերտին ավելի մեծ գիտելիքների պաշար
է տալիս, բազմակողմանի է կրթում: Ամերիկյան դպրոցներում ինձ դուր է գալիս ակումբների
և սպորտի առկայությունը:
Հարց՝ Այս տարի ՖԼԵՔՍ
ծրագրով ընտրված 26 հայ աշակերտներից չորսը GLOW ամառային դպրոցի մասնակիցներն են:
Ինչպե՞ս GLOW-ն ձեզ օգնեց պատրաստվել և հաջողության հասնել ՖԼԵՔՍ-ի ընտրական փուլերում:
Աշխեն. Ես ՖԼԵՔՍ ծրագրի մասին
իմացա GLOW ամառային դպրոցի ժամանակ, երբ Ամերիկյան Խորհուրդների ներկայացուցիչներն
այցելեցին մեզ և պատմեցին ծրագրի մասին: Չնայած որ ծրագիրը շատ հավանեցի, բայց նաև
վախենում էի, քանի որ մեկ ամբողջ տարի էր տևողությունը: Նաև անգլերեն լեզվին այնքան
էլ լավ չէի տիրապետում: GLOW-ի ավարտից հետո
սկսեցի ինքնուրույն պարապել: Մեր գյուղում բնակվող Խաղաղության Կորպուսի կամավոր Ջոսլինը
ինձ օգնում էր, խորհուրդներ տալիս: Հետո դիմեցի
ՖԼԵՔՍ ծրագրին և ահա այստեղ եմ:
Աննա. GLOW-ն շատ մեծ նշանակություն
ունեցավ իմ կյանքում: GLOW-ից ստացած գիտելիքներն ու փորձը ինձ շատ օգնեցին ՖԼԵՔՍ-ի
ընտրական փուլերում և նաև այստեղ՝ դժվարությունները հեշտությամբ հաղթահարելու իմաստով:
Անի. GLOW-ն համարում եմ
FLEX-ի փոքր տեսակը: Այն հնարավորութուն է տալիս ընտանիքից հեռու լինել և ինքդ քեզ
փորձել:
Սյուզետա . GLOW ծրագիրը մեծ դեր
ունի իմ հաջողության մեջ: Ինձ էլ ծրագրի ընթացքում ձեռք բերած գիտելիքները օգնեցին
ավելի հեշտությամբ հաղթահարել ընտրական փուլերը: Եվ ոչ միայն ընտրական փուլերը: Այժմ
դրանք օգնում են ինձ ավելի ճիշտ ապրել՝ ճիշտ սնվել, տարբերել օգտակարը վնասակարից,
յուրաքանչյուր քայլ անելուց առաջ ավելի խորը մտածել հետևանքների մասին:
Հարց՝ Արդյո՞ք GLOW-ում
ստացած գիտելիքներն ու փորձը օգնում է նոր երկրում, նոր դպրոցում հարմարվելուն և հաջողության
հասնելուն:
Աշխեն. Ես GLOW-ում իմացա կանանց
թրաֆիկինգի մասին և այստեղ օգտագործում եմ այդ գիտելիքները, որպես կամավոր հանդես գալով օգնում եմ աղջիկներին, իրենց պատմում թրաֆիկինգի
մասին:
Աննա. GLOW-ում կազմակերպված
միջոցառումները ինձ ավելի ինքնավստահ են դարձրել, տարբեր ուսուցողական խաղերը տարբեր
գիտելիքներ են հաղորդել, որոնք հիմա ինձ օգնում են հեշտ հարմարվել նոր իրավիճակին,
նոր ընկերներիս հետ շփվելիս և նոր մարդկանց հետ ծանոթանալիս: Նախկինում կաշկանդվում էի նոր մարդկանց հետ շփվելիս,
իսկ հիմա ազատ կարողանում եմ շփվել բոլորի հետ և ունեմ շատ ընկերներ:
Անի. Այո, GLOW-ից հետո զգում
եմ, որ ավելի ինքնուրույն եմ դարձել: Յուրաքանչյուր թեմա ինչ որ տեղ օգտագործում եմ:
Ես գտնում եմ, որ GLOW մասնակից բոլոր աղջիկներն էլ պիտի մասնակցեն ՖԼԵՔՍ-ին, եթե անգլերեն
լեզվի բավարար գիտելիքներ ունեն և տարիքը համապատասխանում է, քանզի հավաստիացնում եմ,
այն ավելի լավը կդարձնի ձեզ: Ընդամենը երկու ամիս է անցել և արդեն մեծ փոփոխություններ
եմ զգում իմ մեջ: Սկսում եմ անգլերեն լեզվով մտածել և իրենց նման ապրել: Համենայն դեպս
պահ է լինում, որ իսկապես կարոտում եմ հայրենիքս ու սկսում եմ իրենց պատմել իմ համայնքից,
դպրոցից, ընկերներից ու մի խոսքով մերոնցից: Չզարմանաք, որ տարվա վերջում ամբողջ ԱՄՆ-ն
տեղեկացված լինի Հայաստանի մասին:
Սյուզետա: Պարզապես երջանիկ եմ,
որ ինձ այսպիսի հնարավորություն է ընձեռնվել: Ամեն ինչ ուղղակի հրաշալի է և համոզված
եմ, որ լավագույնը դեռ առջևում է: Այստեղ անց կացրած յուրաքանչյուր վայրկյան թե ուրախության
ու հաղթանակի, թե տխրության ու դժվարության պահին կերտում են իմ հաջող ու երջանիկ ապագան:
Համոզված եմ:
Հաջողություն ձեզ Աշխեն,
Աննա, Անի և Սյուզետա այս նոր ու հետաքրքիր տարվա ընթացքում: Սպասում ենք ձեզ հայրենիքում:
