ՆԱՄԱԿ ԻՆՔՍ ԻՆՁ

Իր վերջն ունի ամեն հեքիաթ... պարզապես երկնքից չի ընկնում երեք խնձոր… այլ ավելին` երկնքից անձրևում են երազներ, երազներ, որ իրականանալու են մեր ԳԼՕ-ականների շնորհիվ:

Վերջին անգամ մի մեծ շրջան կազմելով, նայելով մի շաբաթվա կամ մի ամբողջ կյանքի հին ու նոր ընկերներին` ԳԼՕ-ականներն իրենց յուրօրինակ երդումը տվեցին միմյանց` հիշելով ամառային դպրոցի յուրաքանչյուր ակնթարթը... ձեռքին` թելի յուրաքանչյուր պտույտ անելով պայծառ օրերից շատրվանում են հուշեր: 

ԱՌԱՋԻՆ ՕՐ... նոր դեմքեր, ծանոթություններ, խաղեր, որոնք մտերմացրին մեզ բոլորիս: 

ԵՐԿՐՈՐԴ ՕՐ... քայլեր, դասեր, որոնցով ստեղծեցինք մեր թիմը:

ԵՐՐՈՐԴ ՕՐ... խաղեր, որոնցով բացահայտեցինք ինքներս մեզ:

ՉՈՐՐՈՐԴ ՕՐ.. ամենաբարդ, բայց և նույնքան հետաքրքիր. տեղեկություններ տարբեր տեսակ... ինչքան բան կար, որ չգիտեինք:

ՀԻՆԳԵՐՈՐԴ ՕՐ... ծանոթություն մեր ապագայի հետ, պետք է շարժվել առաջ դեպի ինքնակատարելագործում: Իսկ երեկոյան ուրախություն, պար ու ծիծաղ:

ՎԵՑԵՐՈՐԴ ՕՐ... ինչպես ասում են, մի տխրիր, որ ինչ-որ բան վերջացել է, ուրախացիր, որ դա եղել է քո կյանքում: 

Մենք արդեն այստեղ անելիք չունենք. ԳԼՕ-ականները նամակ են գրում իրենց կյանքի ամենակարևոր մարդուն, ումից որ կախված է իրենց ապագան` ԻՐԵՆՑ: Սակայն արդեն իրենք չեն ստանա, այլ այն ապագայի աղջիկը, որ կդառնան:

Բանաստեղծություն ԳԼՕ ամառային դպրոցի մասին

Երկա՜ր, երկա՜ր ճանապարհ էր,

Հետո հոգնած-ջարդված ոտքեր:

Ճամբարային առօրյայի

Մեր առաջին օրն էր սկսվել:

Ծանոթություն, նոր ընկերներ

Նոր բարբառներ և նոր մտքեր,

Մեր ճամբարի խաղաղ օրը

Մեզ համար խնջույք է դարձել:

Գիշերը մեր կատակների

Վարակիչ ծիծաղն էր լսվում

Առավոտյան մեր դեմքերի

Քիչ քնած ժպիտն էր խոսում:

Խաղում էինք, ուրախանում,

Խաղալուց նաև ձախողվում

Բայց մեր թիմը կառուցված էր,

Օգնությունը միշտ պատրաստ էր:

Ե՛վ գոռում էին, և՛ թռվռում,

Աշխուժանում, նաև երգում:

2-րդ ճամբարային օրը

Մեզ օգնեց, որ զգանք նորը:

Ու էլի նոր աշխուժությամբ

Մենք պառկեցինք, բայց քնեցի՞նք…

Մտորումներ, նոր կարծիքներ,

Փոփոխվեցինք այս մեկ օրում:

Առավոյան նոր ապրումներ

Եվ էլի նոր, հինը չկար,

Հնի, նորի մեծ արանքում

Մեր գեղեցիկ պարն էր, որ կար:

3-րդ օրն էր, 3-րդ դասը,

3-րդ նորը, 3-րդ դողը:

Թե՛ անհանգիստ և թե՛ ուրախ

Աչքերի մեջ փայլող կայծ կար:

Մեր խաղերն էր ու մեր ճիչը

Ուրախության, վերագտման:

Մենք դարձանք թիմ, դարձանք կորիզ,

Կառուցվեցինք որպես բջիջ:

Ու էլի նոր փորձություններ,

Նոր կարծիքներ, նաև՝ վեճեր

Բայց այդ նորը, հենց այդ նորը,

Մեզ ստիպում էր հիշել միայն

Մեր սիրելի, տաղանդավոր

Եվ նորաստեղծ այդ նոր նորը:

Ծաղրածուն էր, մենք էլ էինք,

Մեր իսկ ստեղծած պատմությունն էր,

Եվ մեր նոր պատմության սկզբում,

Մեր ծաղրածուն մատն էր տնկում:

Չըխկ, սա չիզ էր` նկարվեցինք,

Նոր ժպիտներ փոխանցեցինք,

Գուաշներ և ներկված մազեր,

Մեզ ժպտացող կարմիր թշեր:

Էլի երազ, էլի հուշեր,

Նոր սովորած գիտելիքներ,

Մեր հեքիաթների ավարտին

2 օր էլ դեռ կսպասենք:

4-րդ օրը, ու էլի նոր, էլի նորը,

Սիրեցինք մենք այդ նոր նորը,

Քննարկեցինք, հարցրեցինք

Ու նոր պատասխաններ ստացանք:

Ինֆորմացիայի բաժինը

Լցվեց, ինչպես մեծ դասարան:

Բայց այդ նորը, նորից սկսեց

Եվ չթողեց, որ ձանձրանանք

Ու ուրախ էին աչքերը,

Թեկուզ ծաղրածուն էլ չկար:

5-րդ օր... էս ի՜նչ խառն ենք

Իսկապես շատ լավ է այսօր

Նոր է ամեն արած քայլը,

Բայց հնինն է մեր մեծ խումբը:

Եվ հիմա մենք էլի այստեղ,

Նստած մեծ խնջույք ենք անում,

Գիտակցելով, որ էլի նոր,

Հնին մոտիկ բան է սկսվում:

6-րդ օր, չգաս հանկարծ

Թող վայելեմ այս պահը սպասված:

Հեղինակ՝ Լուսինե Պողոսյան

ԳԼՕ ամառային դպրոց 2013 մասնակից

գյուղ Տաթև, Սյունիքի մարզ

Սիրով ԳԼՕ 2013-ից

Օր երրորդ. Դու կարող ես

Բացահայտելով ինքներս մեզ` մենք բացահայտում ենք աշխարհը: Այսօր ԳԼՕ-ականները հայտնագործեցին ԳԼՕ աշխարհը` անցնելով չորս քայլ:

Հը՞, ուզո՞ւմ եք իմանալ այդ չորս քայլերը, դե ուրեմն արագ, ախր ԳԼՕ-ականներն իրենց խմբերով վազում են մեկ այս, մեկ այն ջոկատավարի մոտ, որոնք տարբեր փորձություններ են պատրաստել նրանց համար:

Մի վայրում ԳԼՕ-ականներն անցնում են վտանգավոր թունել դարձած օղակների միջով, մյուսում`կրակե օղակներ դարձած ցանցի միջով, մեկ այլ վայրում նրանք փորձում են ջուր հասցնել իրենց կրկեսի կենդանիներին, մյուսում էլ հենց իրենք են «վտանգվում»` քայլելով թունավոր ջրով շնաձկների օգնությամբ:

Հասկանալ, թե ինչ է անհրաժեշտ թիմի ձևավորման համար ԳԼՕ-ականները սովորեցին 5 մատի սկզբունքը:

Առաջնորդ, թե կատարող, նվաճող, թե հոգատար... Նրանցից յուրաքանչյուրը պարզեց իր դերը թիմում:

Խուսափե՞լ կոնֆլիկտից, թե՞ գնալ նրան դեմ-հանդիման, կարևորել խնդիրը, թե մարդկային հարաբերությունները, ԳԼՕ-ականները գտան իրենց տեղը ցանկացած կոնֆլիկտի լուծման հարցում:

Այժմ ժամանակն է, որ դուք ծանոթանաք կրտսեր ջոկատավարների հետ: Հա-հա, ես չէի պատմել Ձեզ նրանց մասին, քանի որ ցանկանում էի ներակայացնել նրանց «աստղային» օրը: Մեր չորս աղջիկները` Անահիտը, Մերին, Անուշը և էլի Անահիտը, այսօր առավոտից անհանգիստ էին. նրանք պատրաստում էին «Հասակակցի կրթություն» դասընթացի կարևորությունը: ԳԼՕ ամառային դպրոցը չի տևում մեկ շաբաթ. այն հնարավորություն է տալիս աղջիկներին շարժել թևերը և գույնզգույն երազներով հյուսված թիթեռնիկի նման սավառնել արևի շողերի ներքո:

Այն ԳԼՕ-ականները, որոնք ամբողջ տարվա ընթացքում աչքի կընկնեն իրենց ակտիվությամբ, նրանք հնարավորություն կստանան ևս մեկ անգամ մասնակից դառնալ ԳԼՕ աշխարհին, բայց արդեն որպես կրտսեր ջոկատավար:

«Դու կարող ես»,- սա էր կրտսեր ջոկատավարների նշանաբանը, որը նրանք վերցրել են նախորդ տարիների մասնակիցներից և այժմ փոխանցեցին այս տարվա ԳԼՕ-ականներին:

Իսկ եթե մեկը երեկոյան անցներ ԳԼՕ ամառային դպրոցի հանգտյան տան կողքով, ապա առանց կասկածելու կարող եք խոստովանել. Հայաստանում հանդիպում են թափառաշրջիկ կրկեսներ: Պար, երգ, արտասանություն, ֆոկուս-մոկուս և իհարկե (էլ ի՞նչ կրկես` առանց նրանց) ծաղրածուներ:

Կրտսեր ջոկատավարները «կրկեսի» վերջում անակնկալ էին պատրատել ԳԼՕ-ականների համար. «Թիթեռնիկ» կրկես» կարճամետրաժ ֆիլմի դիտումը, որը ևս մեկ անգամ հաստատեց. «ԴՈՒ ԿԱՐՈՂ ԵՍ»:

Օր երկրորդ. ինքնաբացահայտում

Նորից եկա՞ք… Ձեզ էլ է, չէ՞, հետաքրքրում, թե ի՞նչ են անում ԳԼՕ-ականները: Ախր մենք երեկ նրանց թողեցինք խարույկի մոտ` իրենց երազանքների և աստղերի մեջ պարուրված:

Իսկ այսօր առավոտից նրանք արդեն սկսել են իրենց ակտիվ առօրյան: Ի՞նչ կասեք. չփորձե՞նք զգույշորեն հետևել նրանց աշխատանքին: Յուրաքանչյուր թիմ ունի իր սենյակը, որը զարդարված է ԳԼՕ ամառային դպրոցի այս տարվա թեմային` կրկեսի գույնզգույն շնչով:

Սա առաջին օրն է ԳԼՕ-ականներից յուրաքանչյուրի համար որպես առանձին խումբ, և դեռ նրանք շատ աշխատանք ունեն դառնալու իսկական թիմ:

Իսկ դրա համար ավագ ջոկատավարները քայլ առ քայլ առաջնորդում են ԳԼՕ-ականներին դեպի թիմի ստեղծում` բացահայտելով նրանց համար մի նոր անհայտ աշխարհ, որտեղ թիմային աշխատանքի, արժեքային համակարգի, բնավորության կառուցվածքի, ինքնագնահատականի, նպատակի առաջադրման, հանդուրժողականության և էլի լիքը-լիքը քայլերով շարժվելով կարելի է հասնել թիմի ստեղծմանը և ինքդ քեզ որպես թիմի լիիրավ անդամ զգալուն:

 Այս ի՞նչ այսբերգ են նկարում, վրան էլ հայկական տարազ, շախմատ, աղ ու հաց, ավանդույթներ, մշակույթ… հետաքրքիր է, ինչի համար է… Ինչքան անհամբեր ենք, ահա և պատասխանը` դա մշակութային այսբերգի մոդելն է: Ինչպես ցանկացած մարդ, մշակույթն էլ, ժողովուրդն էլ ունի իր «բնավորության» այսբերգը, որտեղ թաքնված է մի ամբողջ անցյալ…

Լավ, թողնենք ԳԼՕ-ականներին իրենց փոքր խմբերում և դուրս գանք բակ, շրջենք մի փոքր և գուցե մեզ համար էլ բացահայտենք մեր այսբերգը… Բայց այս ինչ է, ահա մի ջոկատավար` թաքնված շենքի հետևում, տաղավարներից մեկից էլ լուռ ժպիտով մեզ ձեռքով է անում, ահա մեկն էլ է թաքված… ոչինչ չեմ հասկանում:

Վերջապես. կազմակերպիչ Սոնան բացատրեց ամեն ինչ: ԳԼՕ-ականները պետք է որոնեն գանձեր` անցնելով կրկեսային բազմապիսի հնարքների միջով: Մեր աղջիկների չորս խումբն էլ հաղթահարեցին փորձությունները` հայթայթելով բոլոր գանձերը… նրանք ավելի ուշ կզգան, որ գտել են մեկ այլ գանձ` իրենք իրենց: