Օր երրորդ. Դու կարող ես

Բացահայտելով ինքներս մեզ` մենք բացահայտում ենք աշխարհը: Այսօր ԳԼՕ-ականները հայտնագործեցին ԳԼՕ աշխարհը` անցնելով չորս քայլ:

Հը՞, ուզո՞ւմ եք իմանալ այդ չորս քայլերը, դե ուրեմն արագ, ախր ԳԼՕ-ականներն իրենց խմբերով վազում են մեկ այս, մեկ այն ջոկատավարի մոտ, որոնք տարբեր փորձություններ են պատրաստել նրանց համար:

Մի վայրում ԳԼՕ-ականներն անցնում են վտանգավոր թունել դարձած օղակների միջով, մյուսում`կրակե օղակներ դարձած ցանցի միջով, մեկ այլ վայրում նրանք փորձում են ջուր հասցնել իրենց կրկեսի կենդանիներին, մյուսում էլ հենց իրենք են «վտանգվում»` քայլելով թունավոր ջրով շնաձկների օգնությամբ:

Հասկանալ, թե ինչ է անհրաժեշտ թիմի ձևավորման համար ԳԼՕ-ականները սովորեցին 5 մատի սկզբունքը:

Առաջնորդ, թե կատարող, նվաճող, թե հոգատար... Նրանցից յուրաքանչյուրը պարզեց իր դերը թիմում:

Խուսափե՞լ կոնֆլիկտից, թե՞ գնալ նրան դեմ-հանդիման, կարևորել խնդիրը, թե մարդկային հարաբերությունները, ԳԼՕ-ականները գտան իրենց տեղը ցանկացած կոնֆլիկտի լուծման հարցում:

Այժմ ժամանակն է, որ դուք ծանոթանաք կրտսեր ջոկատավարների հետ: Հա-հա, ես չէի պատմել Ձեզ նրանց մասին, քանի որ ցանկանում էի ներակայացնել նրանց «աստղային» օրը: Մեր չորս աղջիկները` Անահիտը, Մերին, Անուշը և էլի Անահիտը, այսօր առավոտից անհանգիստ էին. նրանք պատրաստում էին «Հասակակցի կրթություն» դասընթացի կարևորությունը: ԳԼՕ ամառային դպրոցը չի տևում մեկ շաբաթ. այն հնարավորություն է տալիս աղջիկներին շարժել թևերը և գույնզգույն երազներով հյուսված թիթեռնիկի նման սավառնել արևի շողերի ներքո:

Այն ԳԼՕ-ականները, որոնք ամբողջ տարվա ընթացքում աչքի կընկնեն իրենց ակտիվությամբ, նրանք հնարավորություն կստանան ևս մեկ անգամ մասնակից դառնալ ԳԼՕ աշխարհին, բայց արդեն որպես կրտսեր ջոկատավար:

«Դու կարող ես»,- սա էր կրտսեր ջոկատավարների նշանաբանը, որը նրանք վերցրել են նախորդ տարիների մասնակիցներից և այժմ փոխանցեցին այս տարվա ԳԼՕ-ականներին:

Իսկ եթե մեկը երեկոյան անցներ ԳԼՕ ամառային դպրոցի հանգտյան տան կողքով, ապա առանց կասկածելու կարող եք խոստովանել. Հայաստանում հանդիպում են թափառաշրջիկ կրկեսներ: Պար, երգ, արտասանություն, ֆոկուս-մոկուս և իհարկե (էլ ի՞նչ կրկես` առանց նրանց) ծաղրածուներ:

Կրտսեր ջոկատավարները «կրկեսի» վերջում անակնկալ էին պատրատել ԳԼՕ-ականների համար. «Թիթեռնիկ» կրկես» կարճամետրաժ ֆիլմի դիտումը, որը ևս մեկ անգամ հաստատեց. «ԴՈՒ ԿԱՐՈՂ ԵՍ»:

Օր երկրորդ. ինքնաբացահայտում

Նորից եկա՞ք… Ձեզ էլ է, չէ՞, հետաքրքրում, թե ի՞նչ են անում ԳԼՕ-ականները: Ախր մենք երեկ նրանց թողեցինք խարույկի մոտ` իրենց երազանքների և աստղերի մեջ պարուրված:

Իսկ այսօր առավոտից նրանք արդեն սկսել են իրենց ակտիվ առօրյան: Ի՞նչ կասեք. չփորձե՞նք զգույշորեն հետևել նրանց աշխատանքին: Յուրաքանչյուր թիմ ունի իր սենյակը, որը զարդարված է ԳԼՕ ամառային դպրոցի այս տարվա թեմային` կրկեսի գույնզգույն շնչով:

Սա առաջին օրն է ԳԼՕ-ականներից յուրաքանչյուրի համար որպես առանձին խումբ, և դեռ նրանք շատ աշխատանք ունեն դառնալու իսկական թիմ:

Իսկ դրա համար ավագ ջոկատավարները քայլ առ քայլ առաջնորդում են ԳԼՕ-ականներին դեպի թիմի ստեղծում` բացահայտելով նրանց համար մի նոր անհայտ աշխարհ, որտեղ թիմային աշխատանքի, արժեքային համակարգի, բնավորության կառուցվածքի, ինքնագնահատականի, նպատակի առաջադրման, հանդուրժողականության և էլի լիքը-լիքը քայլերով շարժվելով կարելի է հասնել թիմի ստեղծմանը և ինքդ քեզ որպես թիմի լիիրավ անդամ զգալուն:

 Այս ի՞նչ այսբերգ են նկարում, վրան էլ հայկական տարազ, շախմատ, աղ ու հաց, ավանդույթներ, մշակույթ… հետաքրքիր է, ինչի համար է… Ինչքան անհամբեր ենք, ահա և պատասխանը` դա մշակութային այսբերգի մոդելն է: Ինչպես ցանկացած մարդ, մշակույթն էլ, ժողովուրդն էլ ունի իր «բնավորության» այսբերգը, որտեղ թաքնված է մի ամբողջ անցյալ…

Լավ, թողնենք ԳԼՕ-ականներին իրենց փոքր խմբերում և դուրս գանք բակ, շրջենք մի փոքր և գուցե մեզ համար էլ բացահայտենք մեր այսբերգը… Բայց այս ինչ է, ահա մի ջոկատավար` թաքնված շենքի հետևում, տաղավարներից մեկից էլ լուռ ժպիտով մեզ ձեռքով է անում, ահա մեկն էլ է թաքված… ոչինչ չեմ հասկանում:

Վերջապես. կազմակերպիչ Սոնան բացատրեց ամեն ինչ: ԳԼՕ-ականները պետք է որոնեն գանձեր` անցնելով կրկեսային բազմապիսի հնարքների միջով: Մեր աղջիկների չորս խումբն էլ հաղթահարեցին փորձությունները` հայթայթելով բոլոր գանձերը… նրանք ավելի ուշ կզգան, որ գտել են մեկ այլ գանձ` իրենք իրենց: 

Սկսվեց ԳԼՕ ամառային դպրոց 2013-ը

Կրկին ամառ, կրկին Ստեփանավան, կրկին ԳԼՕ ամառային դպրոց և կրկին աղջիկներ, որոնք հավաքվել են այստեղ Հայաստանի տարբեր քաղաքներից և գյուղերից` բացահայտելու մի նոր աշխարհ և ամենակարևորը` բացահայտելու ինքներն իրենց:

ԳԼՕ ամառային դպրոցը վեցերորդ անգամ բացել է իր գիրկը Հայաստանի աղջիկների համար: Այս տարի այն սկսվեց հուլիսի 1-ին` այս անգամ բացելով կրկեսի կախարդական և զվարճալի աշխարհի վարագույրները:

Եկեք փորձենք բարձրացնել այդ վարագույրը և տեսնենք, թե ինչ է թաքնված այդ շլացուցիչ գույների և լույսերի հետևում:

Եթե փորձենք ներխուժել ամառվա շոգ եղանակին հով Ստեփանավանի հանգստյան տներից մեկը, ապա կտեսնենք իսկական ամառային եռուզեռ. աշխատակիցները տեղափոխում են մահճակալները, ավելացնում են աթոռները, սեղանները, սենյակներից մեկում էլ մի քանի երիտասարդներ գետնին ջրաներկով գունավորում են կրկեսի տարբեր կենդանիների նկարներ, մի քանիսը փչում են փուչիկներ, մի քանիսն էլ փորձում են ինչ-որ պարային շարժումներ: 

 Աաաա... նրանք պարզապես ամառային դպրոցի ջոկատավարներն են, որոնք պատրաստվում են մասնակիցների գալստյանը:

 Ահա և մասնակիցները, որոնք անմիջապես «ԳԼՕ-անում» են` հագնելով մասնակցի համար այս տարի նախատեսված կարմիր շապիկները: Նրանցից յուրաքանչյուրն ունի իր փոքր խումբը, ում հետ էլ կանցնի լարախաղացի նման դժվարին և միևնույն ժամանակ կախարդիչ ուղին դեպի ինքնակատարելագործումը:

Առաջին խումբ` ԲՅՈՒՐԵՂ

Երկրորդ խումբ` FOCUS-TONUS

Երրորդ խումբ` SUN GLOW

Չորրորդ խումբ` JUMBO

  Իսկ դուք կարո՞ղ եք անձրևանոց դառնալ....

Կամ ՓԻՂ :)))

 

 Արդեն երեկո է, սակայն ամառային դպրոցում դեռ ակտիվությունը շարունակվում է. այժմ էլ nրանք բոլորը հավաքվել են խարույկի մոտ, որպեսզի նշեն դպրոցի բացման արարողությունը: Եկեք զգույշ մոտենանք նրանց և լսենք, թե ի՞նչ են խոսում: Նրանցից յուրաքանչյուրը գրում է թերթիկի վրա իր բնավորությանը խանգարող կողմերը և նետում այդ թերթիկն ամենակուլ կրակի երախը, որպեսզի հենց այդ պահին ձերբազատվի այդ ամենից` իր մոտ պահելով բնավորության միայն դրական կողմերը` շարժվեն առաջ:

Միջոցառումներ երեխաների պաշտպանության օրվան նվիրված

Ողջույն: Այսօր հունիսի 1-ն է` երեխաների պաշտպանության և մեր` երեխաներիս ամենասիրելի օրը տարվա մեջ: 1950թ. այս օրը Ժնևում տեղի ունեցավ կոնֆերանս, որի ընթացքում կայացվեց որոշում`երեխաների համար բարեկեցիկ կյանք ապահովելու վերաբերյալ, և սկսած հաջորդ տարվանից հունիսի 1-ը նշվեց որպես երեխաների պաշտպանության միջազգային տոն: Այս օրը երեխաները լինում են թե' ծնողների, և թե' հասարակական կազմակերպությունների ուշադրության կենտրոնում: Երեխաները անտարբերության չմատնվեցին նաև մեր կողմից: Ես և Այգեձորում երեխաների շահերի պաշտպանը կազմակերպեցինք մի այնպիսի միջոցառում, որի ընթացքում երեխաները կարող էին անել այն ամենը, ինչը սովորաբար նրանց դուր է գալիս` նկարել, աշխատել գունավոր թղթերով, խաղալ, պարել և այլն: Միջոցառումն ուներ «Լույսը բոլորինն է» խորագիրը և «Պաշտպանենք երեխաներին տարին ոչ' մեկ օր» կարգախոսը: Միջոցառումը տեղի ունեցավ գյուղի մշակույթի տանը, որին մասնակցում էին հաշմանդամ և ոչ հաշմանդամ տարբեր տարիքի երեխաներ: Սկզբում նրանց պատմեցինք Երեխաների պաշտպանության միջազգային օրվա պատմությանը, ապա նրանց տրվեց ընտրություն `անել այն, ինչ ցանկանում են: Երեխաները մեծ բավականություն ստացան անցկացրած ժամանակից:

Կցանկանայի,որ երեխաները հիշվեին տարվա մեջ ոչ թե մեկ, այլ 365 օր: Խոսքս այլ այն երեխաների մասին է, որոնք այդ պաշտպանության կարիքն ունեն, չունեն տուն, ընտանիք, ծնողներ...:

Երջանկություն բոլորիս, չէ որ մենք բոլորս երեխաներ ենք. նույնիսկ մեծերը երեխաներ են` իրենց ծնողների համար:

Շնորհավորում եմ բոլոր նրանց տոնը, որոնք իրենց դեռ երեխա են համարում:

Ծովինար Սաֆարյան
ԳԼՕ 2012 շրջանավարտ